بر در ودیوار دنیانقشی جز غم ندیدم..............
انبوهی از ناگفته ها .......
دستمایه ای اندک از امید.......
ونگاهی به در بسته
که شاید تلنگری............
بگشایدت.
پ.ن.آواره هستم .....و کاری نمیتونین بکنین..باید دوباره تلاش کنم ....تا نفس کشیدن هام به شماره نیفتند.................مرسی ایلیاد نازنین که همیشه با من مهربان هستی....
+ نوشته شده در شنبه دوم تیر ۱۳۸۶ ساعت 14:0 توسط بنفشه
|
در ابعاد این عصر خاموش/