من_ شب و خورشید

کاش دیده می شدم....

نقش درونم در چشم هایم موج می زند....

موجی از دورغ هایی که شنیده ام...

موجی از کلک هایی که خورده ام.............

فقط مادرم و سهیک دوست عزیزم مرا دیدند  و بقیه  به دروغ لبخندی..دست نوازشی...و بعد هم با کج دستی اشان دلم را هی ...هی شکستند.

...و باز هم آماده ام  تا گول دلم را خورده و خودم را به بیراهه  ای اندازم ...که باز باور کنم .....

خودم را..دیگرانی که تکه ای از تنم هستند را نشناخته ام...و در این گم کرده راهم و خودم...دستم را باز هم به سوی قلبم دراز میکنم....زیرا عقلم دیگر به جایی و به راهی قد نمی دهد.