تصمیم های بزرگ سخت آشفته ام  میکنه.............

نگرانی هایم بی دلیل و با دلیل آشفته ام می کنه............

و  چقدر سخت با آشفتگی هایم کنار میآیم............

که گاه فکر میکنم با آشفتگی هایم جایی را پیدا کنیم که به دَرَک واصل شیم.. من و همه راحت

می شیم ....

اما فضولی امونم نمیده..که برم...میخوام ببینم که این ته مانده عمر چی برایم رقم خورده...

  پ.ن.

سر مي روم از خويش
از گوشه گوشه فرو مي ريزم
و عطر تو
رسوايم مي كند.     شمس لنگرودی