ساعت دوازده شبه.فردا مهمون دارم.اما به مهتاب گفتم که به روز میکنم .

جلسه کوچکی بود.سارا...مهناز ..شهلا و رییس .شهلا گفت شما هم بیا بشین و در مورد نحوه مکاتبات نظرت را بگو .بهش گفتم نه.همونطورکه سر جام نشسته بودم گوش میدادم.

خطاب به رییس گفتم :چرا بچه ها ..ما خودمون این کار را انجام میدیم.

رییس متوجه حرفم نشد.از جاش که بلند شد بهش گفتم چرا بچه ها ..ما خودمون انجام میدیم.من دستم خالی ..گفت نه بچه ها باید بلاخره یاد بگیرن.نفر کم داریم و...............

مهتاب من قصد دخالت یا فضولی تو کار کسی ندارم.به شهلا هم گفتم که پس ما چی کار کنیم.کاش میشد بچه ها استان خراسان را شروع میکردن.خوب همونجور که تو یک بار پیشنهاد دادی که برای جلسات داخلی صورتجلسه بنویسیم منهم پیشنهاد کاری دادم.

من سعی ندارم به مشکلاتم مشکل دیگری اضافه کنم ..یا کاری کنم دیگران برنجن یا دایم بجنگم.کم کم از این وضع حس حقارت دارم.

به سارا این را بفهمون تو که زبونش را میدانی ..کمتر سعی کنه گوشاشو تیز کنه و شنیده ها و نشنیده هاش را یک داستان کنه و تحویل این واون بده...

بهش بگو بودن یا نبودن اون....هیچ فرقی برای من نداره..اما سعی کنه کمتر تفسیرات را خودش را به خورد دیگران بده.

اینجا جای این حرفا نبود.اما باید برای تو میگفتم.

من منتظر قرار روز چهارشنبه بودم.اما هر جور تو میدونی.

نوشته شده در پنجشنبه سی ام آبان 1387ساعت 23:18 توسط بنفشه| |