من شب و خورشید

و زندگی به بهانه ماندن.......

وبهانه به باور امید

                              و امید....................وه که چشم انداز زیبایی است.

سوار بر زندگی یورتمه کنان برو

..................................

نگذار زندگی بر تو بی رحمانه ....افسارش را بندازد و چموش بتازد.

نگاهش میکنم.....

بستنی لیوانی به دستش و دنبال یک قاشق  در سطل زباله برای بستنی اش...........

..خیلی کنجکاوم بینم پیدا میکند یا نه؟

چه خوب......یک قاشق تر تمیز........و با ولع شروع به خوردن میکند.

کاش قاشقش را به من قرض میداد.

بستنی میو های با اسانس زباله کنار خیابان..............

مزه تازه

              دنیای تازه.....و حس تازه        

                         اینجوری زندگی دیگه تکراری نیست.