مانتوی کوتاه /پشت لب  نمیدونم  از این امپول ها زده بود که انگار زنبور زد گیه.دختر کوچولوش با لباس گرانقیمتش هاج و واج به بقیه ادما و بچه های تو مطب نگاه میکرد.چه خبر بود .شنبه اول هفته همیشه مطب دکتر سرمه اینجوریه.اما هیچ وقت به این شلوغی ندیده بودم.از منشی که پرسیدم روزی پنجاه تا مریض میبینه با ویزیت هفت هزار تومان.همه قشر و طبقه ای هم میبینی.زن و شوهر جوانی با پسر بچه ی یک سالشون پهلوی ما نشستن. از دست  پدر معلوم بود که کارگره و مادر خیلی سعی میکرد امروزی باشه.باز نگاه فضولم دقیق شد. خانمی با اون دک و پز و نگاه هایی از روی حسرت و تاسف. نداشتن تشخیص درست برای یک بیماری ساده و یا یک بیماری ویروسی باعث هجوم مردم به یک متخصص خوب میشه حالا هر چقدر هم که ویزیت باشه.  بچه خوب بشه بقیش مهم نیست و این اختلاف طبقاتی  چقدر نگران کننده است .

از کلاس میام بیرون پسرک خوشگل سفید  بامزه ای با یک کیسه اسکاچ جلوم سبز میشه.میخری .نگاهش کردم دل ضعفه گرفتم .پرسیدم چنده؟گفت سه تا هزار تومن.خواستم یک دونه بخرم نداد.نخریدم همونجور که داشت میرفت غر غر کرد که چرا نمیخوای از اول نمیگی .رفتم نزدیکش گفتم میخوام اما سه تا زیاده گفت خوب دو تا ببر.اسمسشو پرسیدم .حبیب کوچولو کلاس سوم از شوش با مترو میاد میرداماد و از اونجا پیاده میگرده تا همه رو بفروشه باباش هم دست فروش. یه جامدادی خوشگل تو کیفم بود برای اینکه حس انسان دوستانمو ارضا کنم اون را هم با یه پاکن بهش میدم.

و باز خانم تو مطب با لبای امپول زدش میاد جلوی چشمم که با موبایلش بیرون از مطب پچ پچ میکرد.