۱- خانمی میان سال وارد اتاق شد. آشفته و نگران به نظر میرسید.گفتم صبر کنید تا کارتون را زود انجام بدهم..با نگرانی نگاهم کرد و گفت دخترم را گرفتن..میدان محسنی ..بعد از شنیدن فوت آیت اله منتظری برای روشن کردن شمع میرود اما دیشب منزل نیامده..به دلیل افسردگی قرص هم می خورد  .. الان از پلیس امنیت زنگ زدند که دخترم حالش به هم خورده است و با وثیقه بیایید دنبالش.به خانم دلداری میدهم و میپرسم دخترتان چند ساله است؟میگوید هجده سال و بار اولش هم نیست که گرفتار میشود .تند تند کارش را انجام میدهم تا برود .

۲-سرمه با چشمان اشک آلود از مدرسه به خانه می آید.میپرسم چی شده؟میگوید از بس گریه کردم..سوال میکنم چرا؟میگوید به خاطر عزاداری..آخه مامان کلاه جنگی گذاشته بودند ..گهواره بچه و لباس بچه گونه..جواب میدهم خوب این ها که گریه ندارد..و با زبان بچه گانه اش توضیح  میدهد که اگر تو هم بودی گریه میکردی..باید حرف هایش را می شنیدی..آموزگار مدرسه هم پدر سرمه را دیده و گفته بود که سرمه امروز سنگ تمام گذاشته است در مراسم مدرسه...

-و من مادری هستم که نگران چشمان کودکی که به جای نگاه خندان و امید وار به آینده و حال..اشک ریختن را می آموزد.

نوشته شده در جمعه چهارم دی 1388ساعت 12:45 توسط بنفشه| |